Manier van voeren beter op elkaar afstemmen

Het gesprek tussen beide adviseurs vindt plaats op het kalverbedrijf van Kristian en Esther Dominé, beiden 25 jaar. Een toepasselijke locatie, want het jonge stel heeft nog een hele toekomst in de kalverhouderij voor zich. De adviseur is Harjo van den Berg (35). Naast zijn werk voor Gebr. Fuite houdt Van den Berg zelf ook 240 kalveren. Simone Verhoeven (27) heeft samen met haar ouders en drie zussen een maatschap met 750 koeien op drie locaties in Lelystad. Vier dagen in de week werkt ze bij ABZ Diervoeding waar zij melkveehouders begeleidt bij de kalveropfok.

Alle kalveren zelfde behandeling
Verhoeven geeft aan dat ze thuis de vaars- en stierkalveren hetzelfde behandelen. Beide groepen krijgen vier liter biest bij geboorte en tot dag vier á vijf wordt biest gevoerd. Ze merkt dat melkveehouders meer bewust zijn van een goede biestverstrekking en steeds langer biest geven aan de jonge dieren. Ook wordt er volgens haar minder onderscheid gemaakt tussen vaars- en stierkalveren. Als richtlijn houdt Verhoeven aan dat kalveren in de top zeven liter melk per dag moeten krijgen met 150 gram poeder per liter water. Minder dan 150 gram beveelt ze niet aan.
Verhoeven vraagt zich af wat de adviezen in melkgift zijn op een kalverbedrijf. Van den Berg geeft aan dat veel kalveren in de integratie van Fuite via de eigen verzamelservice MKD driehoek binnenkomen. “Kalveren gaan rechtstreeks van melkveehouder naar één van onze kalverhouders en worden daar pas op gewicht gesorteerd. We passen de voergift aan, aan het gewicht van de dieren.” Kristian Dominé bevestigt dit. Hij heeft vier standen op zijn melktaxi. Hiermee kan hij bepalen wat hij voert per individueel kalf of per hok.

Voorstander van speenbakken
Op zijn thuislocatie is Van Den Berg overgeschakeld van melk in de trog naar melk in een groepsspeenbak. Hij is groot voorstander van deze speenbakken. Verteringsproblemen treden minder op en ook het aantal dierdagdosering is naar beneden gegaan. Hij adviseert ook andere kalverhouders na binnenkomst de dieren op te starten met een speen. “Het transport van melkveehouder naar kalverhouder is altijd stressvol voor een kalf. We moeten het voor de dieren zo natuurlijk mogelijk maken zodat de verandering zo klein mogelijk is.”
Van den Berg waarschuwt voor voeren van te hete en te koude melk via de speenbak. In beide gevallen werkt de slokdarmsleuf van het kalf niet goed waardoor er melk in de pens stroomt en er oplopers kunnen ontstaan. Verhoeven: “Steeds meer melkveehouders voeren uit een speenemmer en niet meer uit een emmer of trog. “Een overgang van speen op speen lijkt mij ook het meest positief voor het kalf.” Volgens beiden is een zelfde manier van voeren tussen melkveehouderij en kalverhouderij een belangrijk item om in de toekomst samen op te pakken.
Hetzelfde geldt voor het geven van ruwvoer. Van den Berg is een groot voorstander van het geven van vrij water en ruwvoer aan kalveren op het melkveebedrijf zodat de dieren hieraan gewend zijn als ze op het kalverbedrijf komen. Dit item wordt nog belangrijker  als kalveren in de toekomst langer op het melkveebedrijf zouden moeten blijven. Verhoeven ziet dat op veel melkveebedrijven de vaarskalveren vanaf twee weken leeftijd ruwvoer aangeboden krijgen. Bij stierkalveren is dat niet altijd zo. 

Verbod op kooihuisvesting
Een ander onderwerp dat afkomt op melkveehouderij en kalverhouderij, is het verbod op kooihuisvesting. Kalveren zouden daarbij niet meer standaard individueel gehuisvest mogen worden in eenlingboxen. Uit onderzoeken blijkt dat bijvoorbeeld duo-huisvesting minder stress veroorzaakt. Verhoeven vraagt zich af wat dat betekent voor het onderling aan elkaar zuigen van kalveren. Ook hier ziet Van den Berg een rol weggelegd voor de toepassing van drinkspenen, zodat kalveren minder de behoefte hebben om aan elkaar te zuigen.
Verhoeven merkt dat zuivelfabrieken steeds meer aandacht krijgen voor de kalveropfok. Zo moet er in sommige melkstromen verplicht water aangeboden worden en worden kalveren langer op stro gehouden. Verhoeven vraagt of er op kalverhouderijen standaard onbeperkt water aangeboden wordt. Van den Berg bevestigt dit: “Kalveren blijven op onze bedrijven vaak enkele weken in een eenlingbox. In de middag krijgen ze dan een extra watergift, soms met elektrolyten.” Als kalveren in de groep komen, krijgen ze onbeperkt water via nippels of drinkbakken.

Meer data uitwisselen
Al langer bestaat er de wens om meer data terug te koppelen naar de melkveehouder die kalveren levert aan betreffende kalverhouder. Beide sectoren hebben hierover regelmatig overleg. Privacywetgeving maakt het lastig om dit op groepsniveau te regelen. Beiden zijn het er over eens dat uitwisseling van informatie de betrokkenheid van melkveehouders bij de kalverhouderij vergroot, waardoor ook de samenwerking in de toekomst makkelijker wordt. Binnen de Fuite-organisatie gebeurt dit al. Verhoeven: “Het zou goed zijn om dit zo snel mogelijk sectoraal op te pakken.”

Foto: Harjo van den Berg (Gebr. Fuite) en Simone Verhoeven (ABZ Diervoeding)

Aantal eenlinghokken grootste probleem bij 28-dagenregeling

Als er een regeling komt waarbij kalveren pas na 28 dagen het melkveebedrijf mogen verlaten, zal vooral de individuele huisvesting een probleem worden, stelt Simone Verhoeven van ABZ Diervoeding. Veel melkveehouders halen de 15 procent eenlinghokken of iglo’s niet ten opzichte van het aantal koeien wat wordt gehouden op het melkveebedrijf. De infectiedruk neemt hierdoor toe wat ten koste kan gaan van de kalvergezondheid. Goede onderlinge afspraken tussen beide sectoren over de manier van kalveren houden, wordt daardoor steeds belangrijker.