Heffingsvrij Australisch rundvlees naar EU

Hoewel de EU inzet op bescherming van de eigen landbouw, krijgt Australië via het akkoord aanzienlijk meer exportmogelijkheden. De import van Australisch rundvlees naar de EU zal de komende jaren oplopen tot ruim 30.000 ton per jaar. Dat is een forse stijging ten opzichte van de huidige invoer, die volgens de Europese Commissie ligt tussen de 5.000 en 6.000 ton.

Heffingsvrij en verlaagd tarief
Van de nieuwe quota mag 16.830 ton volledig heffingsvrij worden ingevoerd. Voor nog eens 13.770 ton geldt een verlaagd invoertarief. De uitbreiding gebeurt niet in één keer: de volumes worden geleidelijk opgebouwd over een periode van tien jaar. Rundvlees is binnen de onderhandelingen aangemerkt als een gevoelige sector. Daarom heeft de EU gekozen voor een systeem waarbij import alleen tegen gunstige voorwaarden mogelijk is tot een vastgesteld volume.

Daarnaast is een beschermingsmechanisme opgenomen. Mocht de import onverwacht sterk toenemen of leiden tot prijsdruk op de Europese markt, dan kan de EU snel ingrijpen met tijdelijke maatregelen.

Maximaal 0,5 procent van EU-productie
Ondanks de toename blijft het aandeel Australisch rundvlees in Europa relatief klein. Volgens de Europese Commissie komt de totale import neer op ongeveer 0,5 procent van de totale rundvleesconsumptie in de EU. Toch betekent dit niet dat de impact verwaarloosbaar is. In specifieke marktsegmenten waaronder premium vleesconcepten en grasgevoerd rundvlees kan Australisch rundvlees nadrukkelijker zichtbaar worden. Australië staat bekend om zijn grootschalige, efficiënte productie en kan daardoor concurrerend opereren.

Een belangrijk uitgangspunt in het akkoord is dat Australisch rundvlees moet voldoen aan de strenge Europese normen op het gebied van voedselveiligheid, dierenwelzijn en milieu. Daarmee wil Brussel voorkomen dat concurrentie ontstaat op basis van lagere productiestandaarden.

Meer export van zuivel, chemie en auto's
De extra markttoegang voor Australisch rundvlees maakt deel uit van een bredere strategische agenda. De EU wil haar handelsrelaties in de Indo-Pacific versterken en economische afhankelijkheden spreiden. In ruil voor concessies in landbouw krijgt Europa betere toegang tot de Australische markt voor onder meer zuivel, de chemische industrie en de auto-industrie.