‘In Engeland liggen volop kansen’

Wat voor bedrijf heeft u in Engeland opgezet?
“We hebben een vleesveeintegratie waarmee we rundvlees en rosékalfsvlees leveren aan supermarkten in Engeland en Ierland. Met melkveehouders werken we samen voor de aanvoer van kalveren. In Engeland hebben we vier verzamelcentra en in Ierland openen we binnenkort onze tweede locatie. Op de vier verzamelcentra in Engeland worden wekelijks gemiddeld duizend kalveren aangeleverd. Deze plaatsen we op onze contractbedrijven. Een deel verkopen we aan derde partijen. In Sheffield hebben we een slachterij waar we wekelijks tweeduizend runderen slachten, de helft uit onze eigen integratie en de andere helft kopen we bij.”

Heeft u vaste afnemers voor het vlees?
“We werken met verschillende vleesconcepten. Zo hebben we ons eigen merk ‘Prumpelstown Estate’ voor vee dat op grasland gehouden wordt. We hebben ook een ‘Grainfed’-merk voor vee dat met graan en ruwvoer gevoerd is. Daarnaast hebben we concepten met ‘Angus Beef’ en ‘Rosé beef’. Voor het rosésegment gebruiken we zwartbonte holsteinkalveren, het is vergelijkbaar met oud rosé in Nederland. Ons vlees gaat naar supermarkten zoals Morrisons en premium foodserviceketens. We leveren ook vlees voor de hamburgers van McDonalds. Onze afnemers kunnen aangeven welke marmering van het vlees ze willen. Wij houden dan rekening met de toegepaste genetica en voeding.”

Maakt u voor de levering van kalveren afspraken met melkveehouders?
“We maken contracten met melkveehouders over het genetisch materiaal dat ze gebruiken op hun koeien. Hiervoor krijgen ze 50 tot 200 euro extra per kalf afhankelijk van de verwachte groeipotentie, voerefficiëntie en vleeskwaliteit van het kalf. Er zit namelijk veel verschil in de genetische potentie van stieren.”

Worden er in Engeland veel vleesrassen gebruikt op melkkoeien?
“Melkveehouders gebruiken overwegend sperma van vleesrassen. Voorheen was holstein overheersend, maar sinds enkele jaren zijn melkveehouders in Engeland massaal overgestapt op gesekst sperma. Hierdoor is het aandeel inseminaties met vleesvee enorm toegenomen. Het betreft voornamelijk de rassen Angus, Belgisch blauw, Hereford en Longhorn. Ook in Ierland heeft gesekst sperma een enorme vlucht genomen.”

'Een goede samenwerking is ons veel waard'

Welke gevolgen heeft deze verandering voor jullie rosésegment?
“De groei van het gesekst sperma heeft als consequentie dat het aandeel zwartbonte kalveren sterk is afgenomen. Op onze verzamelcentra in Engeland bestaat nog maar 5 procent van het aanbod uit zwartbonte stierkalveren. Dit heeft helaas ook consequenties voor de omvang van ons rosésegment. Van de andere kant komen er meer kansen voor het rundvlees. Ik voorspel dat ook Nederland met deze ontwikkeling te maken krijgt. Meer gesekst sperma betekent dat het uitgangsmateriaal duurder wordt. Dit zal vooral zijn effect hebben op de lichtere karkassen zoals bij de productie van kalfsvlees onder acht maanden.”

Bij het verder ontwikkelen van de integratiestructuur binnen Buitelaar Group, ligt momenteel de nadruk op het opzetten van starterbedrijven. Waarom?
“We willen binnen onze integratie een constante aanvoer hebben van grote koppels kwaliteitskalveren. Dit betekent dat de kalveren goed verzorgd moeten worden. We werken daarom samen met veehouders die zich willen specialiseren in de kalverhouderij. Indien nodig investeren we samen met de veehouders in nieuwe stallen. Wij streven naar een constant aanbod van vlees van een hoge kwaliteit. Een goede samenwerking met gespecialiseerde bedrijven met goede stallen is ons veel waard.” 

'Vrijwel alle kalveren worden op stro gehouden in natuurlijk geventileerde stallen en krijgen volle magere melkpoeder'

Is er voldoende kennis over het houden van starterkalveren?
“We hebben ons eigen proefbedrijf, Long Lane Development Farm, in het zuiden van Engeland, nabij Bristol. Hier testen we verschillende manieren van huisvesten, stalklimaat en voeding. Vrijwel alle kalveren worden op stro gehouden in natuurlijk geventileerde stallen en krijgen hoogwaardig melkpoeder. Kalveren arriveren op onze bedrijven als ze vier weken oud zijn. Daarna krijgen ze nog ongeveer 35 dagen melk. Op een leeftijd van elf weken gaan ze naar de ‘finishing’ stallen. Typisch aan Engelse bedrijven is dat er meerdere kleinere stallen op één erf aanwezig zijn, steeds met enkele honderden dieren. De omstandigheden zijn dus wel iets anders in vergelijking met Nederland.”

Liggen er kansen voor Nederlandse kalverhouders in Engeland?
“Jazeker. Onze integratie breidt zich nog steeds uit. Goede ondernemers uit Nederland zijn altijd welkom en kunnen we indien nodig helpen met het ontwikkelen van hun bedrijf. In Engeland liggen volop kansen. Ook staan we open voor Nederlandse studenten en jonge professionals die interesse hebben in de kalverhouderij en de vleesmarkt in Engeland.”

Lees meer over de ontwikkelingen en mogelijkheden van het houden van kalveren in Engeland in vakblad De Kalverhouder dat zaterdag 13 juni verschijnt.

Adam Buitelaar (50)

Adam Buitelaar is de vijfde generatie in de vee- en vleeshandel. Zijn (over)grootvaders hadden in Nederland hun bedrijven. In 1977 verhuisde Adam op 1-jarige leeftijd met zijn ouders naar Engeland. Zijn vader deed veel internationale vleeshandel. Adam heeft de integratiestructuur opgezet. Naast de vleesketen houdt het bedrijf zich ook bezig met de verwerking van huiden, de productie van petfood en handel in grondstoffen. Deze laatste twee businessunits vloeien voort uit de activiteiten binnen de vleesketen maar ontwikkelen zich zelfstandig. Adams neef runt het Nederlandse kantoor van Buitelaar in Zoetermeer.