![%E2%80%98Oudere+kalveren+vragen+meer+werk%E2%80%99](/public/image/320x205/vrielmann.jpg)
‘Oudere kalveren vragen meer werk’
1 januari 2023 was een grote verandering voor kalverhouders in Duitsland: bij aankomst geen dieren van ruim twee weken oud, maar van ruim vier weken. Jens Vrielmann is het intussen gewoon, al blijft de diercontrole gedurende de eerste drie weken op zijn bedrijf meer aandacht vragen dan voorheen.
Vrielmann houdt 816 kalveren in het Duitse Gölenkamp, vlak over de grens bij Tubbergen. Zoals de meeste Duitse boerenbedrijven wordt de veehouderijtak gecombineerd met akkerbouw. In de omgeving bewerkt Vrielmann 65 hectare land waar hij gerst, tarwe, triticale en mais teelt. Niet voor de eigen kalveren, maar voor de verkoop. Zijn blankvleeskalveren krijgen namelijk melk en ruwvoer van Denkavit.
De 39-jarige agrariër doet mee aan Programmakalf. Dit houdt in dat hij kalveren ontvangt van Duitse melkveehouders waarbij Denkavit advies geeft bij de opfok van de dieren op het melkveebedrijf. Het doel: met extra aandacht voor groei, vitaliteit en gezondheid er voor zorgen dat kalveren sterker op het kalverbedrijf arriveren zodat ze daar gezond verder groeien met een laag antibioticagebruik. Daarnaast is het doel van Programmakalf een verbetering van de opfok van de kalveren die op het melkveebedrijf blijven.
Vanwege veranderende regelgeving in Duitsland zijn de dieren die Vrielmann ontvangt sinds 1 januari 2023 geen twee tot drie weken oud als ze op het kalverbedrijf komen, maar vier tot vijf weken.
Aanpak leidt tot resultaat
Steffen Bensmann is jongdierspecialist bij Denkavit en verantwoordelijk voor Programmakalf in Duitsland. Hij onderhoudt contacten met melkveehouders en veehandelaren zodat er zoveel mogelijk sterke en vitale kalveren beschikbaar komen. Melkveehouders in Nedersaksen, Sleeswijk-Holstein, Meckelenburg-Vorpommern en Brandenburch doen mee. Van de 60.000 kalveren die Denkavit inkoopt in Duitsland, komen er 38.500 via Programmakalf.
Dat de aanpak tot resultaat leidt, blijkt uit de gewichten. Een gemiddeld Programmakalf weegt 62,8 kg als het tussen vier á vijf weken oud is. De niet-Programmakalveren wegen gemiddeld 58,5 kg. “We willen dat jonge kalveren de eerste twee weken minimaal 20 procent in gewicht toenemen. De twee weken daarna moet het kalf nogmaals minimaal 20 procent groeien.” Omdat Programmakalveren op gewicht worden uitbetaald, leveren ze voor de melkveehouder meer op dan een niet-Programmakalf.
Meer longproblemen
Vrielmann ziet dat de Programmakalveren robuust zijn. En dat is ook nodig, stelt hij. Want hoewel de kalveren ouder zijn dan voorheen, is het geen garantie dat het op zijn bedrijf van een leien dakje gaat. “Er zijn minder diarreeproblemen, maar van de andere kant zie ik meer longproblemen.” De veehouder uit Gölenkamp constateert dat ook oudere dieren gewoon een infectie doormaken als ze van veel verschillende melkveebedrijven bij hem in de stal komen. “Misschien zelfs iets erger. Vergelijk het met een kindercrèche waar iedereen na de zomervakantie weer samenkomt. Een week later zijn er zieke kinderen.”
Maar hoe sterker de kalveren zijn, hoe eerder ze weer opknappen, ervaart Vrielmann. Bensmann onderstreept dat: “Programmakalveren hebben een aantoonbaar hoger hemoglobinegehalte in het bloed. Ze krijgen ook extra vitaminen waardoor ze sterker zijn. Ons doel is om samen met de melkveehouder en handelaar dieren op te fokken waarmee kalverhouders en melkveehouders goed uit de voeten kunnen.”
Meer zorg nodig
Voor Vrielmann blijft echter het feit overeind dat oudere kalveren meer zorg nodig hebben gedurende de eerste weken. Niet alleen vanwege de longaandoeningen, ook omdat het verschil tussen de kalveren nu veel groter is. “Zowel het individuele gewicht als het voermanagement dat ze gehad hebben, ligt verder uit elkaar dan voorheen.” Het is de kunst om gevoel te krijgen bij elk individueel kalf en vervolgens de dieren te selecteren die bij elkaar passen in een hok.
Vrielmann plaatst vaarsjes en stiertjes in aparte hokken. Maar ook selecteert hij de kalveren op drinksnelheid en de hoeveelheid melk die ze dagelijks krijgen. “Het is voor ons enorm belangrijk om de juiste groepen samen te stellen. Dat kost nu meer tijd dan voorheen.” De onderlinge afstemming tussen melkveehouder en kalverhouder kan nog beter, vindt hij. Vooral wat betreft de voeding. “Maar als die oudere kalveren eenmaal goed groeien, dan heb je er geen omkijken meer aan.”
Lees de volledige reportage in magazine Ons Kalf dat in de week van 15 juli verschijnt.
Lees ook
Meest gelezen
Agenda
-
Er zijn momenteel geen evenementen gepland